'พี่ก้อย-พี่น้อย' คู่พระพรกับวิถีเยียวยาด้วยภาษาเหมียว
งู้ยยยยยย.. มาให้หม่ามี๊ ป๊ะป๋า ฟัดพุงซะดี ๆ เลยน้าาาา ร้องเหมียว ๆ เสียงหวานอ้อนเบอร์นี้ ใครจะทนไหวล่ะลูกกกก มาถูไถแบบนี้ อยากกินขนมแมวเลียล่ะสิ ต้าววิเชียรมาศหน้าดื้ออออ..
ภาษาทาสแมวแบบนี้ ทุกฅนน่าจะคุ้นเคยกันดี ความผูกพันของ 'พี่ก้อย' และ 'พี่น้อย' กับเจ้าวิเชียรมาศ ที่เข้ามาเติมความอบอุ่นให้บ้านโดยไม่ตั้งใจ ทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นอย่างน่าเอ็นดู เมื่อแมวขนฟูนุ่มลายสีขาวน้ำตาล ราว ๆ 7 ปี ซึ่งเดิมทีเป็นสัตว์เลี้ยงของเพื่อนบ้านในห้องแถว มักจะแอบกระโดดข้ามรั้วมาเที่ยวเล่นเป็นประจำ บ้านของพี่น้อยมีสนามหญ้า มีต้นไม้ เจ้าเหมียวจึงสนุกกับการวิ่งไล่จับนกจับแมลง เจ้าของเดิมต้องคอยมาตามกลับวันละรอบสองรอบ จนสุดท้ายหลุดมาบ่อยเข้า ทางนั้น จึงยอมแพ้แล้วเอ่ยปากฝากให้ช่วยดูแลเสียเลย
จากแมวเพื่อนบ้าน กลายมาเป็นสมาชิกครอบครัว ด้วยความที่ทั้งสองคนรักสัตว์เป็นทุนเดิม จึงอ้าแขนรับเจ้าเหมียววิเชียรมาศตัวนี้มาดูแลอย่างเต็มที่ พี่น้อยเล่าพร้อมรอยยิ้มอารมณ์ดีถึงค่าใช้จ่ายในการเปย์เจ้านายตัวนี้ ทะลุหลักหมื่นไปไกลแล้ว ทั้งค่าอาหารปกติ วัคซีน คลินิก ไปจนถึงค่ารักษาพยาบาลเวลาไปมีเรื่องชกต่อยกับแมวเจ้าถิ่นตัวอื่นจนได้แผลกลับมา นอกจากที่พักและอาหาร สิ่งสำคัญยังอยู่ที่ความใส่ใจในรายละเอียดเล็ก ๆ เมื่อเจ้านายอายุมากขึ้น เขี้ยวเริ่มหัก พี่ก้อยจึงเปลี่ยนมาให้อาหารเม็ดเล็ก อาหารนิ่ม และเปย์ขนมแมวเลีย เพื่อให้เขากินได้อย่างมีความสุขที่สุด
แม้จะพูดภาษาคนไม่ได้ แต่ปฏิกิริยาที่ตอบกลับมา ไม่ว่าจะเป็นการเดินมาถูแข้งถูขา หรือร้องเหมียว ๆ ตอบรับ สิ่งเหล่านี้กลายเป็นยาวิเศษที่ช่วยให้วันเหนื่อย ๆ ของฅนเลี้ยงเบาลง เมื่อมีใจผูกพันกันแล้ว แค่มองตาก็รู้ใจ สื่อสารกันเข้าใจได้โดยไม่ต้องพึ่งพจนานุกรมแปลภาษาแมว หากจะมีเพื่อนใหม่สี่ขาเข้ามาเพิ่มในบ้าน ทั้งสองคนพร้อมเปิดรับเสมอ ไม่เกี่ยงเพศหรือสายพันธุ์ ขอเพียงแค่เข้ากับเจ้าถิ่นตัวเดิมได้ เพราะวิเชียรมาศตัวนี้ค่อนข้างหวงอาณาเขตชนิดที่ว่าใครแปลกหน้าเข้ามาเป็นต้องขู่ฟ่อใส่ทันที
พี่ก้อยและพี่น้อยทำให้ฟิลลิปส์เห็นชัดเลยว่า.. ความรักของบ้านนี้ไม่ได้มีแค่คำพูด แต่มองเห็นได้จากการดูแลและความใส่ใจในรายละเอียดเล็ก ๆ จนกลายเป็นความสุขที่ประเมินค่าไม่ได้ สายสัมพันธ์ระหว่างฅนกับสัตว์ตัวเล็ก ๆ จึงค่อย ๆ เติมความอบอุ่นให้แต่ละวันสวยงามเสมอ ลองแวะไปกอดเจ้าเหมียวที่บ้านแน่น ๆ สักทีนะ แล้วจะรู้ว่าบางครั้งแค่ได้กอดเจ้าสี่ขาแน่น ๆ วันธรรมดาก็ดีขึ้นมาได้เหมือนกัน
