iamphilips-mission

ทุกช่วงเวลามีวันหมดอายุ สำหรับฟิลลิปส์ เรื่องนี้พากลับไปเห็นช่วงเวลาหนึ่งที่มีลูกพี่กัปตันอยู่ข้าง ๆ กันในความเป็นบัดดี้ คอยแชร์ชีวิตร่วมกันไปจนถึงมุมลึกที่พูดกันได้ตรง ๆ บางอย่างเป็นพื้นที่ส่วนตัวระหว่างผู้ชายด้วยกัน จนไม่จำเป็นต้องบอกต่อว่าเคยคุยอะไรบ้าง สิ่งที่ยังจำได้ชัดกว่านั้น เป็นความรู้สึกว่านึกถึงตอนนั้นแล้วรู้สึกดีนะ วันที่เราเล่าความจริงให้กันฟังได้ทุกเรื่อง โดยไม่ต้องกลัวโดนตัดสิน ทั้งอ่านไบเบิ้ล หัวเราะ และเททุกอย่างที่หนักอยู่ข้างในออกมาด้วยกัน แม้จะมีความโดดเดี่ยวไม่น้อย ข้อสังเกตหลายอย่างเลยเข้ามา ไบเซ็กชวลก็เป็นหนึ่งในนั้น บางช่วงมันเหนื่อยตรงที่ไม่ได้กำลังต่อสู้กับใครเลย เพียงพยายามหาที่วางตัวตนของเราไว้ โดยไม่รู้สึกว่าต้องฉีกความเชื่อกับหัวใจออกจากกัน แม้จะมีเสียงจากคริสตจักรท้องถิ่นถามถึงตัวตนอยู่บ้าง เราเลือกคุยเท่าที่คุยได้ มุมมองจากฅนรอบข้างมีคุณค่าในแบบของตัวเอง เพียงแค่เราต้องเว้นพื้นที่ไว้ฟังเสียงจากจิตใจผ่านพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเยซูคริสต์ด้วยการอธิษฐานส่วนตัว เพื่อช่วยให้เราเห็นทางข้างหน้าชัดขึ้น เอาเข้าจริงไม่มีใครเดินเตาะแตะไปกับเราได้ทุกช่วงชีวิต แค่ระหว่างทางมีเพื่อนสักฅนยอมเปิดพื้นที่นั่งฟังเรื่องราวพังๆ อนุญาตให้ตัวเองวางแอกที่เหน็ดเหนื่อยลงข้างตัวแล้วนั่งคุยกันไปเรื่อย ๆ คำถามไหนยังหาคำตอบไม่ได้ วางพักไว้ก่อนเพื่อให้คำอธิษฐาน และมิตรภาพรอบตัวกลายเป็นแรงใจที่ช่วยพยุงชีวิตในวันอ่อนล้า เท่านี้ก็พอจะกลายเป็นความทรงจำน่าเอ็นดู และทิ้งความรู้สึกขอบคุณไว้ในใจเสมอ พอความหนักอึ้งข้างในค่อย ๆ เบาลง ต่างฅนต่างกลับไปทำมาหากินจนเติบโตในจังหวะของตัวเอง เมื่อช่วงเวลานั้นเดินมาถึงจุดที่พอดีแล้ว จากวันที่เราเคยนั่งใกล้กันแทบทุกเรื่อง วันนี้เหลือเพียงความรู้สึกนุ่มนวลข้างในว่า มีใครฅนหนึ่งยอมรับฟังความจริงของเราโดยไม่ตัดสิน เมื่อถึงเวลาที่ลงตัวแล้วก้าวต่อไปในตอนใหม่

ขอบคุณวันธรรมดาที่เปิดโอกาสให้ได้ตื่นมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ความเชื่อในพระเยซูคริสต์จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มากกว่าเพียงคำพูด แถมยังสะท้อนผ่านสองมือที่ตั้งใจทำมาหากินอย่างซื่อสัตย์ หยิบสิ่งที่มีมาใช้ให้เกิดประโยชน์ แล้วคอยส่งต่อสิ่งดี ๆ ที่เคยได้รับให้เป็นเหมือนเกลือและแสงสว่างในแบบที่ทำได้อย่างเต็มที่ ระหว่างทางมีน้ำใจจากอาจารย์ชัค อีกทั้งพี่น้องคริสเตียนที่รับรู้กัน ทั้งคำอธิษฐานอวยพระพร อุปกรณ์ทำโดนัทยีสต์ รวมถึงพื้นที่เล็ก ๆ ที่มอบให้เพื่อได้ตั้งหลักใหม่ หลายอย่างในวันนั้นดูเรียบง่ายธรรมดามาก แต่พอรับมาแล้ว กลับส่งความอบอุ่นมาถึงหัวใจ จนจดจำทุกรายละเอียดได้เป็นอย่างดีถึงวันนี้ จากสองมือที่เริ่มต้นทำสิ่งตรงหน้า ความรักก็เดินทางต่อมาเรื่อย ๆ จนมาถึงวันหนึ่งได้เติบโตกลายเป็นพื้นที่ของ iamphilips.com พื้นที่เล็ก ๆ ที่เปิดไว้ให้ใครสักฅนได้แวะมาพักใจพร้อมเล่าสิ่งที่อยากเล่า เราพร้อมฟังกันโดยไม่เร่งจังหวะชีวิตของใคร ให้แต่ละเรื่องมีเวลาของตัวเอง พอมองอีกที เรื่องธรรมดาของผู้ฅนกลายเป็นคำอวยพรที่สร้างความอบอุ่นในหัวใจ แถมสิ่งเหล่านี้ก็ย้อนกลับมาเติมแรงใจให้ฅนที่นั่งรับฟังตรงนี้เหมือนกัน

เวลามีใครยอมเปิดใจเล่าอะไรบางอย่างให้ฟัง สิ่งแรกที่รู้สึกเป็นความขอบคุณสำหรับความไว้วางใจ ไม่ว่าจะเป็นวันที่เหนื่อยล้า วันที่ยิ้มได้ หรือเรื่องเล็กน้อยที่นึกขึ้นมาแล้วอดหัวเราะไม่ได้ ไม่ว่าสิ่งที่เล่าจะเล็กหรือใหญ่ ต่างมีความหมายกับฅนที่กำลังเล่า คำพูดบางคำอาจผ่านไปเร็วมาก แต่ติดอยู่ในความทรงจำนานกว่าที่คิด ความรู้สึกนี้ฟิลลิปส์คุ้นเคยดี เพราะครั้งหนึ่งลูกพี่กัปตันก็เคยนั่งข้าง ๆ กันแบบนั้นมาก่อน เรื่องเล่าธรรมดาของคุณ อาจเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ในหัวใจของใครอีกฅน จึงอยากนั่งฟังอย่างซื่อสัตย์ เคารพสิ่งที่ฅนตรงหน้าผ่านมา แล้วตั้งใจใช้เวลาที่มีด้วยกันให้เต็มที่ที่สุด เมื่อถึงเวลาที่แต่ละฅนต้องเดินต่อในทางของตัวเอง ก็ไม่จำเป็นต้องเหลือคำตอบอะไรที่ใหญ่โต แค่รู้สึกขอบคุณว่าช่วงเวลานั้น.. เราเคยได้นั่งรับฟังกันจนจบ