เพลย์ลิสต์ข้าง ๆ 'พี่เอ็ม' ค่อย ๆ หอม ค่อย ๆ ไปด้วยกันนะ
'ถ้าย้อนเวลากลับไปบอกตัวเองตอนอายุสามสิบว่า อีกสิบกว่าปีจะมานั่งเลือกกลิ่นเทียนแทนสร้างบ้านจัดสรร.. คงหัวเราะก่อนเลยครับ'
ช่วงบ่ายในห้างเริ่มมีฅนเดินผ่านบูธมากขึ้น พี่เอ็มขอตัวจากลูกค้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนวางเทียนหอมลงบนชั้นไม้ด้านหลังบูธ แล้วเดินมานั่งหลบมุมกับฟิลลิปส์ 'ขอพักหายใจแป๊บนึงนะครับ' ชายวัย 46 ปีตรงหน้า คุณเอ็ม ธาราพงษ์ เจ้าของเทียนหอม แบรนด์ธาราแคนเดิ้ล (Tara Candle) เรื่องราวเริ่มต้นจากโรงแรม อพาร์ตเมนต์ และโครงการก่อสร้างที่เคยทุ่มเททั้งแรง และเวลา 'เมื่อก่อนยิ่งโปรเจกต์ใหญ่ ยิ่งรู้สึกว่าเท่ แค่ได้บอกว่าเป็นเจ้าของโปรเจกต์.. รู้สึกตัวสูงขึ้นตั้งหลายเซนติเมตร'
'แล้วก็.. ก็นี่แหละพอมาอยู่ที่เทียนหอม รู้สึกว่ามันลงตัวกับจังหวะชีวิตตอนนี้'
ประโยคนั้นจบลงพร้อมเสียงหัวเราะ ก่อนความเงียบจะเข้ามาแทน 'แต่แปลกนะ.. ยิ่งโปรเจกต์ใหญ่ ความสุขกลับเล็กลง บางวันตื่นมาไม่อยากไปทำงาน อยากกลับบ้าน พับงานเก็บ แล้วเปิดซีรีส์ดู' พอโควิดทำให้ทุกอย่างหยุด ชีวิตเหมือนถูกบังคับให้หยุดตามไปด้วย เป็นครั้งแรกที่ไม่มีงานให้วิ่งตาม ไม่มีตำแหน่งให้ยึดไว้ เหลือแค่คำถามว่า.. ถ้าทุกอย่างหายไป ยังอยากตื่นมาทำอะไร เจ้าตัวหัวเราะเบา ๆ ก่อนตอบเหมือนเล่าเรื่องของฅนอื่น'สุดท้าย.. ดันมานั่งลุ้นหน้าเทียนไม่ให้เป็นหลุม ตื่นเต้นกว่าลุ้นยอดขายบ้านอีกครับ'
เสียงหัวเราะยังไม่ทันจาง บทสนทนาไหลจากเรื่องชีวิตมาหาเรื่องเทียนอย่างเป็นธรรมชาติ 'หลายฅนถามว่าทำไมเลือกไขถั่วเหลือง' การหลอมไขแล้วเทใส่แก้วไม่ใช่เรื่องยาก แต่การรอให้ทุกอย่างลงตัว ต้องอาศัยจังหวะ เทียนแบบนี้ไม่ได้จุดแล้วหอมทันที มันค่อย ๆ อุ่น.. ค่อย ๆ ปล่อยกลิ่น.. แถมยังค่อย ๆ โชย.. เรื่องนั้นทำให้นึกถึงเพลงที่เปิดแทบทุกเช้ามานานหลายสิบปี เพลง 'เจ้าหญิง' ของพี่บอย 'เปิดเช้าก็ได้ บ่ายก็ได้ เย็นก็ยังฟังได้ ฟังแล้วไม่เหนื่อย มันค่อย ๆ ไป'
ปลายประโยคเงียบลง เจ้าตัวอมยิ้มอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนเพิ่งต่อจิ๊กซอว์ในภาพจำจบ 'คิดไปคิดมา.. เทียนก็เหมือนเพลงที่ชอบนั่นแหละครับ'
..
'ถ้าธาราเป็นเจ้าหญิง.. ก็คงสอบตกตั้งแต่รอบแรก'เจ้าตัวหัวเราะเบา ๆ เวลาพูดถึงอดีต เว้นจังหวะก่อนตอบคำถาม และเชื่อว่าเทียนไม่จำเป็นต้องตะโกน 'ไม่ได้สวยที่สุด ไม่ได้เดินเข้ามาแล้วทุกฅนต้องหันมอง' สายตาเผลอเหลือบไปทางบูธ 'เทียนไม่ต้องเป็นแบบนั้นก็ได้' แค่หอมขึ้นทีละนิด ค่อย ๆ อยู่ข้าง ๆ บางฅนผ่านมาครั้งแรกอาจยังไม่รู้สึกอะไร แต่พอเดินกลับมาอีกครั้ง.. ก็หยุดอยู่ตรงหน้าเทียนเล่มเดิม
'เวลาเราดมกลิ่นอะไร มันจะเป็นเรื่องของความทรงจำย้อนว่า.. เคยดมกลิ่นนี้ที่ไหน เคยไปเที่ยวห้างตอนเด็ก กลิ่นไก่ย่างเป็นแบบนี้ และความทรงจำแต่ละอย่างมันไม่เหมือนกัน'
เวลาดมกลิ่นอะไรสักอย่าง สิ่งที่ผุดขึ้นมามักเป็นใครบางฅน หรือช่วงเวลาบางช่วง มากกว่าคำว่า ' "หอม'' เวลาเราดมกลิ่นอะไร มันจะย้อนกลับไปว่า.. เคยเจอกลิ่นนี้ที่ไหน' ปลายประโยคเงียบลงเล็กน้อย'เลยเอารูปที่ออกแบบไว้ มารวมกับกลิ่น' บางฅนไม่ได้เดินเข้ามาเสียงดังที่สุด พอเดินจากไป กลิ่นยังค้างอยู่ในความทรงจำ
เสียงประกาศในห้างยังดังเหมือนเดิม ลูกค้าคู่ใหม่เดินเข้ามาที่บูธ เจ้าของร้านยิ้ม หยิบเทียนขึ้นมา บทสนทนาแบบเดิมเริ่มต้นกับลูกค้าคู่ใหม่อีกครั้ง ค่อย ๆ .. กลิ่น .. ความทรงจำ .. ธารา สายน้ำไม่เคยถามว่าจะต้องไหลให้เร็วแค่ไหน แค่ไหล.. พี่เอ็มยิ้มให้ลูกค้าคู่ใหม่เหมือนเดิม
