กุหลาบมีความสวยในแบบที่มีหนาม 'อ.เปรม' เมื่อความเปราะบางพากลับมาหาตัวเอง
เมื่อคลุกคลีกับอนุชนมานานแล้ว ความไวในการรับฟัง.. เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ และปล่อยให้เวลาทำหน้าที่จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของงานรับใช้ โดยแต่ละฅนก็มีวันที่รู้สึกไม่เหมือนกัน แถมใช้ชีวิตร่วมกับอนุชนมาตั้งแต่อายุ 28 ปีแล้ว สิ่งที่คิดว่าทำได้ดี และรักมีอยู่แค่ไม่กี่เรื่องเอง 'ใช้เวลากับหนุ่มสาวสมัยใหม่ค่ะ แล้วก็อ่านหนังสือ แล้วก็วาดรูป สามอย่าง' ฟังดูเรียบง่าย แต่ความจริงแล้วทำให้เราอยู่กับปัจจุบัน ช่วงวัยนี้มีทั้งวันที่พลังล้น และวันที่อยากเงียบ ๆ มีทั้งช่วงที่วิ่งเต็มสนามไปจนถึงช่วงที่อยากนั่งนิ่ง ๆ ข้างเส้น ทุกอย่างเปลี่ยนไปตามแต่ละวัน ตรงนั้นเองแต่ละฅนมีเวลาของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องรีบเหมือนกัน ขอเพียงมีพื้นที่พอกลับมาเจอกัน แบ่งปันเรื่องราว เล่นสนุกด้วยกัน หรือแค่อยู่ใกล้ตัวกันก็พอ
"ปกติจะทำงานเกี่ยวกับงานอนุชนแล้วใช้เวลากับหนุ่มสาวสมัยใหม่เต็มเวลา ชอบอ่านหนังสือมาก บางครั้งวาดรูป""อารมณ์จะเป็นแบบนึง ร่างกายเป็นแบบนึง จิตวิญญาณเป็นแบบนึงค่ะ"
อาจารย์เปรมใจ พันธุยา ปัจจุบัน อายุ 43 ปี พอหมดเวลาที่อยู่กับเด็ก ๆ อีกช่วงหนึ่งของวันก็เงียบลง หนังสือยังเปิดค้างไว้ กระดาษวาดรูปมีรอยเส้น และสวนเล็กหลังบ้านก็ยังรอตรงเดิม 'ทำสวนค่ะ.. ทำสวน' คำตอบสั้น ๆ เหมือนบอกว่านี่เป็นช่วงที่ได้พักจากงาน งานสวนไม่มีใครมาปรบมือให้ ถอนหญ้าก็คือถอน ตัดกิ่งก็คือตัด ดินเปื้อนมือก็ล้างออกได้ บางต้นต้องรับแดดมากหน่อย บางกิ่งต้องตัด แล้วไม่นานก็แตกยอดใหม่ ทุกอย่างเป็นเรื่องของการดูแลมากกว่าการควบคุม สิ่งที่เล่าไม่ได้มาจากมุมผู้เชี่ยวชาญ แต่มาจากการลองผิดลองถูกของตัวเอง ที่ชอบอีกอย่างเป็นการขยับร่างกาย จับดิน ถอนหญ้า จนความคิดที่กระจัดกระจายเริ่มกลับมาเข้าที่
"เราจับกุหลาบ ถ้ากิ่งที่มันมีหนาม.. 'อุ๊ย! อันนี้มันเจ็บนะ' มันจะเป็นดอกที่ค่อนข้างเปราะมาก แต่ว่ากลิ่นหอมมากค่ะ"
กุหลาบในบ้านมีไม่กี่ต้น ซึ่งเลือกมาจากความรู้สึกง่าย ๆ ด้วยความอยากได้ดอกไม้ที่หอมบางดอกเปราะ แถมบานอยู่ไม่นาน แต่ตอนบานก็ยังสวยดี ทุกเช้าจะเดินไปดู ดมกลิ่น แล้วใช้ประสาทสัมผัสกับสิ่งตรงหน้าเต็มที่ มือแตะกิ่ง หนามสะกิดจนต้องสะดุ้ง 'อุ๊ย!.. อันนี้มันเจ็บนะ' กลิ่นดอกที่เพิ่งบานลอยมาแตะจมูก สายตามองเห็นสีตรงหน้า ความคิดที่เคยวิ่งไปคนละทิศ ค่อย ๆ กลับมาจดจ่อกับสิ่งตรงหน้า ช่วงที่อารมณ์ ร่างกาย และความคิดกลับมาเชื่อมกัน เรียกสั้น ๆ ว่า 'Connect' กุหลาบก็โตไปตามปกติ ดอกบางดอกเปราะและอยู่ไม่นาน แต่ยังหอม ส่วนหนามก็ยังสะกิดเจ็บเหมือนเดิม
"แดดจัด ตัดกิ่งบ่อย ๆ เพราะว่ายิ่งตัดยิ่งแตกกิ่ง มันจะเป็นดอกที่ค่อนข้างเปราะมาก แต่ว่ากลิ่นหอมมากค่ะ มันทำให้เราอยู่กับปัจจุบัน"
พอกิ่งหนึ่งถูกตัด ไม่นานก็มียอดใหม่แตกออกมา 'ยิ่งตัดยิ่งแตกกิ่ง' ฟังเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาของฅนดูแลต้นไม้ ไม่จำเป็นต้องขยายความไปไกลกว่านั้น วันถัดมาสนามฟุตบอลยังมีเสียงรองเท้ากระทบพื้น เสียงเรียกกัน เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ เหมือนเดิม วันหนึ่งอาจอยากมีใครสักฅนฟัง อีกวันอาจแค่อยากมีพื้นที่ และบางครั้งก็พร้อมกลับมาเล่นด้วยกัน พวกเขายังมีทั้งวันที่หัวเราะ เงียบ และเป็นตัวเองในแบบของวันนั้น คำตอบอาจไม่ได้มีสำหรับทุกเรื่อง สิ่งที่ยังทำได้คือใช้เวลาด้วยกันต่อไป ฟังเมื่อเขาอยากพูด ถอยออกมานิดหนึ่งเมื่อต้องการพื้นที่ส่วนตัว แล้วพอตกเย็นก็กลับบ้านไปดูว่ากุหลาบต้นไหนกำลังเริ่มมีดอกใหม่..
